Çocuklarda Kardeş Kıskançlığı

Home / Genel / Çocuklarda Kardeş Kıskançlığı

         Kıskançlık, aslında çok doğal ve evrensel bir duygudur. Çocuğun kendine yönelmesini beklediği sevginin bir başkasına yönelmesi karşısında duyduğu üzüntü, kıskançlıktan ileri gelir. Kıskançlık beklenen ilgi, sevgi ve şefkati bulamadığında artar. Bu duygunun çok yoğun yaşandığı durumlarda çocuk sürekli olarak huzursuzluk duyar. Başkalarına karşı zararlı duygular besleyebilir. Ne kendilerini ne de başkalarını içten sevmenin ve sevilmenin doyumunu  yaşayamazlar.  

Özellikle küçük kardeşe duyulan kıskançlık, çocukların yaşamındaki en yaygın kıskançlık örneğidir. Anne-babasının sevgisini kimseyle paylaşmak istemez. Bu kıskançlık türünde, çocuğun genellikle saldırgan biçimde davranması görülebilir. Kardeşine vurma, ısırma sık rastlanan davranışlardandır. Kardeş kıskançlığı nedeniyle çocukta görülebilecek emekleme, bebekçe konuşma, biberonla beslenmeye dönme, altını ıslatma, tırnak yeme, parmak emme vb. gibi bebekleşme ve gerileme belirtileri, çocuğun ruh sağlığını büyük ölçüde etkiler.

Kardeş Kıskançlığı Azaltmak ve Önlemek için Neler Yapılabilir ?

  • Yeni bir çocuk doğacağı zaman diğer çocuk mutlaka bu fikre ısınmalı, zamana yayarak çocuk alıştırılmalıdır. 
  • Anne-baba ile aynı odada kalıyorsa, doğumdan önce çocuğun odası ayrılmalı, kardeşi olacağı uygun bir dille çocuğa anlatılmalıdır.
  • Kardeşi olan çocuğa geri planda hissettirilmemeli, aile içindeki önemi ve biricikliği korunmalıdır. Belirli sorumluluklar verilmeli fakat bu sorumlulukların yaşına uygun olduğundan mutlaka emin olunmalıdır.
  • Çocuğun kıskançlığını artıracak “Pabucun dama atıldı.” gibi şakalar yapılmamalıdır. Çocuk bunu algılayacak duygusal olgunlukta değildir. 
  • Çocuklar arasında tercih yapılmamalıdır. Hepsine eşit sevgi, ilgi ve özen gösterilmelidir. Çocuklardan birine fazla şey vermek kıskançlığa yol açabilir.
  • Çocuklar ne kardeşleriyle ne de arkadaşlarıyla kıyaslanmamalıdır.  
  • Çocuklar, küçük yaşlarda sahip oldukları şeyleri başkalarıyla paylaşmaya baskıyla değil iyilikle alıştırılmalıdır. 
  • Çocuklarda kıskançlık yerine beğenme ve onaylama duygusu pekiştirilmelidir.
  • Kıskançlık hislerinin geliştiği fark edilen çocuklarda, kardeşleri ve arkadaşları ile olan bağlarını artırıcı, yakın ilişkileri kuvvetlendirecek aktivitelere teşvik edilmelidir. 
  • Öğretmenler, öğrenciler arasında ayırım yapmamalıdır.

*Bu yazı Pedagoji Akademisi eğitmenlerinden Co-psikodramatist, Aile ve Çift Terapisti Ece Çalışkan tarafından düzenlenmiştir.

Leave a Comment