Çocuk ve Oyun

Anasayfa / Genel / Çocuk ve Oyun
Oyun, çocuğun en önemli yaşam alanıdır.
Oyuna ilişkin birçok tanıma alan yazınında rastlamak mümkün olmakla birlikte genel olarak
oyun,  çocuğun  keşfetme,  haz  alma  ve  eğlendiği  doğal  öğrenme  süreci  olarak
tanımlanmaktadır. Oyun  çocuğun  en  önemli uğraşı  olarak kabul  edilmekte  ve  çocuğun  yaşı ve  gelişimine  uygun olarak  ulaşılabilirlik, sadelik, çok yönlülük, süreklilik, katılımcılık, fonksiyonellik ve keyif vericilik gibi  özellikleri  ile  oyunun  çocuğun  gelişimi  üzerinde  büyük  bir  etkiye  sahip  olduğu
bilinmektedir.  Bu bağlamda  oyun çocuğun gelişim  alanlarını uyararak  beceriler edinmeye
zemin  hazırlamaktadır.
Çocuklar  oyun  sürecinde  problem çözme,  keşfetme, düşünme,  akıl  yürütme,  paylaşma,  iletişim  kurma,  güç,  denge,  koordinasyon,  kendini organize  etme,  öz  düzenleme,  kuralları-değerleri  edinme  ve  kültürel  üretime  katkıda bulunma  gibi  becerileri  edinmektedir.
Oyun,  çocuğun  gerçek  yaşantısıdır  ve  yaşamda  var  olan  tüm gerçekliklere karşı bu süreçte önemli  yeterlilikler kazanmaktadır. Bu bağlamda oyun  çocuk için  vazgeçilmez  en  etkili  yaşam  kaynağı  olarak  kabul  edilmektedir.
Piaget, çocuk  oyunlarında  çocuğun  içinde  yaşadığı  çevre  ile
etkileşime  girerek  kendine  özgü  zihinsel  düzenlemeler  yaptığını,  yapılan  zihinsel
düzenlemelerin  daha  önceki  deneyimler  üzerine  kurgulandığını,  dolayısıyla  çocuk
oyunlarının bazı aşamalar geçirerek çocuğun edinimleri üzerinde kolaylaştırıcı bir role sahip
olduğunu savunur.
Kaynak : Yaşadıkça Eğitim, Cilt 31, Sayı 1, Yıl 2017, s. 41-54.
Araştırma Adı: Çocuklar ve Kitaplar: Piaget’nin Oyun Kuramına Göre
Yazarlar: Yrd.Doç.Dr. Mehmet Toran –  İstanbul Kültür Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Temel Eğitim Bölümü
Yrd.Doç.Dr., İstanbul Kültür Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Temel Eğitim Bölümü, m.toran@iku.edu.tr
Dilek Aytaç Öğr. Gör., Girne Amerikan Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Okul Öncesi Eğitimi Bölümü

Bir Yorum Yazın